"Ga het maar loslaten en doe maar even niks."
Een paar weken geleden kreeg ik kort gezegd dit advies van mijn business coach. Voor iemand wiens default is hard werken...
Maar ik deed het. En het werkte. Heel goed zelfs. En daarom neem ik je mee in het thema van loslaten.
Iets loslaten; een relatie, een huis vinden of een nieuwe baan, dat is heel moeilijk!
Omdat je vast houdt aan iets wat niet meer past.
Een (schijn)zekerheid, een identiteit, een overtuiging over wie je “moet zijn”. Voor mij maakte die 2 dagen in Zoutelande het verschil. Helemaal in het moment vanuit verbinding met mezelf voelen wat ik nodig had. Hieronder licht ik een deel toe wat volgens mij zo waardevol is wat ik ook in mijn podcast hierover deel.
Waarom is loslaten zo moeilijk?
1. Loslaten confronteert ons met verlies van identiteit
Wat we vasthouden (relaties, werk, status, patronen) definieert ons ego. Wanneer we loslaten, verdwijnt niet alleen iets buiten ons, maar ook een deel van ons zelfbeeld. Het ego klampt zich vast, niet omdat het koppig is, maar omdat het bang is om te verdwijnen. In Jungiaanse termen: het ego wil de illusie van controle behouden over het Zelf, maar loslaten is juist overgave aan iets groters.
2. We verwarren hechting met liefde
Veel van wat we ‘niet kunnen loslaten’ zijn eigenlijk hechtingsstructuren uit de kindertijd: het verlangen naar zekerheid, goedkeuring, veiligheid. In de volwassen psyche herhaalt zich dat: we blijven hangen in banen, relaties of overtuigingen die allang te klein zijn. Omdat ze een oud gevoel van “ik ben veilig zolang ik dit heb” activeren. Loslaten voelt dan niet als een keuze, maar als verlaten worden door iets fundamenteels.
3. Het onbewuste beschermt ons tegen te snelle transformatie
In het individuatieproces, de weg naar heelwording, kunnen we pas iets loslaten als het bewust is geworden.
Te vroeg loslaten (bijv. via rationele besluiten of spirituele bypassing) creëert splitsing: het ego zegt “ik laat los”, maar de psyche houdt vast, omdat het nog iets wil leren. Daarom blijft iets terugkomen totdat we het niet meer wegduwen, maar doorvoelen.
4. Loslaten vraagt rouw, en rouw wordt vermeden
Rouw is niet alleen verdriet, maar ook woede, schuld, leegte, schaamte. Zolang die emoties niet doorleefd worden, houdt de psyche vast. Loslaten zonder rouw is als uitchecken zonder afscheid nemen, de energetische verbinding blijft bestaan.
5. Loslaten is geen actie, maar een toestaan
Dat maakt het paradoxaal: je kunt het niet doen. Je kunt alleen stoppen met vasthouden. En dat is precies waarom het zo moeilijk is, het ego is gebouwd op doen, sturen, beheersen. Loslaten is overgave. Dat is voor de meeste mensen psychisch de ultieme uitdaging: vertrouwen op iets dat groter is dan hun wil.
Loslaten vraagt niet om moed in de buitenwereld, maar om eerlijkheid in je binnenwereld.
Het vraagt rouw. En het vraagt vertrouwen.
Wat is jouw ervaring met loslaten?
Wil je er meer over horen luister dan naar aflevering #35 van de Ambitieuze Vrouwen Podcast.
Reacties ()